Prijave su otvorene do 27.3.2026. u 12 sati.<\/li>\n<\/ul>\nAna Horvat diplomski studij arhitekture zavr\u0161ila je 2018. godine na Sint Lucas School of Architecture u Gentu (BE), uz stipendiju Soroptimist International Europe, gdje je diplomirala magna cum laude pod mentorstvom Martina Tattare (DOGMA).
\nPreddiplomski studij arhitekture i urbanizma zavr\u0161ila je 2016. godine na Arhitektonskom fakultetu Sveu\u010dili\u0161ta u Zagrebu.
\nProfesionalno iskustvo stekla je rade\u0107i kao arhitektica u Belgiji, u renomiranim ni\u0161nim uredima: URA Architecten (Bruxelles, 2018.\u20132020.), STUDIOBONT-u (Gent, 2021.), Jo Taillieu (DVVT) (Gent, 2021.\u20132022.) i RAAMWERK-u (Gent, 2022.\u20132023.). Po povratku u Zagreb sura\u0111uje sa raznim arhitektima i postaje \u010dlanica Iskra kolektiva, a od kraja 2024. godine djeluje kao samozaposlena u vlastitom studiju MALA SOBA. Tijekom studija radila je kao studentska asistentica za makete i 3D print u MM Lab-u, kao praktikantica u uredu IEA u Antwerpenu (2015.\u20132016.) te je volontirala na 25. FPS Festivalu u Zagrebu.
\nGodine 2019. samostalno izla\u017ee projekt Home(s) u Galeriji CEKAO. Sudjelovala je na radionici AF SC te je izlagala na DA Festivalu, a ve\u0107 najraniji studentski radovi objavljeni su kao primjerni u godi\u0161njacima studentskih radova Arhitektonskog fakulteta i AFSC3.
\nDodatno \u0161kolovanje uklju\u010duje i fotografsko obrazovanje digitalne i analogne fotografije u KSET-u te poha\u0111anje crta\u010dkih i scenografskih kolegija na ALU i ADU u Zagrebu tijekom studija.
\nNeiscrpna znati\u017eelja u svim kreativnim podru\u010djima te rad u Belgiji, bitno su utjecala na njezinu praksu.<\/p>\n
O praksi U POTRAZI ZA VI\u0160E MANJE<\/p>\n
Belgijska arhitektonska scena, uz japansku i \u0161vicarsku, pripada onom rijetkom dijelu suvremene svjetske arhitekture koji je uspio zadr\u017eati disciplinarnu ozbiljnost i unikatnost u vremenu spektakla i hiperprodukcije slika te banalizaciji arhitekture op\u0107enito. Umjesto da se arhitektonske projekte tretira samo kao proizvod koji treba dostaviti, endemski arhitektonski uredi u kojima je Ana radila pristupaju arhitekturi specifi\u010dnim procesom; on je analiti\u010dan, detaljan i izrazito materijalan. Projekti nastaju iz rada; iz crte\u017ea, eksperimenata, proporcioniranja i serija snala\u017eljivih maketa. Samim time, stvara se opresija banalnoj, ponavljaju\u0107oj formi kao po\u010detnoj i jedinoj to\u010dki.
\nZa razliku od prete\u017eitog dijela globalne arhitekture koja te\u017ei spektakularnom efektu, Anina praksa usmjerena je na elementarne prostorne operacije i suvremeno-eksperimentalni pristup materijalu; on nije dekoracija, ve\u0107 nositelj prostora. U vremenu financijske krize, arhitektura postaje ogoljena, a materijali neko\u0107 pani\u010dno skrivani, postaju glavni akteri.
\nU tom smislu karakteristi\u010dna je materijalna iskrenost. Konstrukcija, instalacije, tragovi procesa gradnje ili sirovi gra\u0111evinski elementi \u010desto ostaju vidljivi, ne kao estetska gesta, nego kao logi\u010dna posljedica vremena i na\u010dina na koji \u017eivimo. Zid mo\u017ee biti betonski blok, konstrukcija mo\u017ee ostati \u010ditljiva, a zavr\u0161ni sloj mo\u017ee izostati \u2014 jer prostor nije zami\u0161ljen kao savr\u0161ena slika nego kao realan konstrukt.
\nZajedni\u010dko Aninoj praksi je i sna\u017ena teorijska dimenzija. Arhitektura se ne razvija samo kroz projekte nego i kroz tekstove, istra\u017eivanja i nastavnu praksu. U tom smislu arhitektura nije samo profesionalna usluga nego i intelektualna disciplina koja kontinuirano preispituje vlastite metode i alate. Upravo zbog toga, arhitektura koja nastaje u tom kontekstu \u010desto je radikalna u svojoj jednostavnosti, s izuzetnom prostornom jasno\u0107om.
\nUz arhitekturu, Anina praksa razvija rad u crte\u017eu, ilustraciji, grafi\u010dkom dizajnu te izradi eksperimentalnih objekata.<\/p>\n[\/vc_column_text][divider line_type=”No Line” custom_height=”10″][\/vc_column][\/vc_row][vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” column_margin=”default” column_direction=”default” column_direction_tablet=”default” column_direction_phone=”default” scene_position=”center” top_margin=”80″ text_color=”dark” text_align=”left” row_border_radius=”none” row_border_radius_applies=”bg” overflow=”visible” overlay_strength=”0.3″ gradient_direction=”left_to_right” shape_divider_position=”bottom” bg_image_animation=”none” gradient_type=”default” shape_type=””][vc_column column_padding=”no-extra-padding” column_padding_tablet=”inherit” column_padding_phone=”inherit” column_padding_position=”all” column_element_direction_desktop=”default” column_element_spacing=”default” desktop_text_alignment=”default” tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_backdrop_filter=”none” column_shadow=”none” column_border_radius=”none” column_link_target=”_self” column_position=”default” gradient_direction=”left_to_right” overlay_strength=”0.3″ width=”1\/1″ tablet_width_inherit=”default” animation_type=”default” bg_image_animation=”none” border_type=”simple” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][image_with_animation image_url=”13912″ image_size=”full” animation_type=”entrance” animation=”None” animation_movement_type=”transform_y” hover_animation=”none” alignment=”center” border_radius=”none” box_shadow=”none” image_loading=”default” max_width=”100%” max_width_mobile=”default”][\/vc_column][\/vc_row]\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
[vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” column_margin=”default” column_direction=”default” column_direction_tablet=”default” column_direction_phone=”default” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” row_border_radius=”none” row_border_radius_applies=”bg” overflow=”visible” overlay_strength=”0.3″ gradient_direction=”left_to_right”…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":13913,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":{"0":"post-13911","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-novosti-rubrika"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.knap.hr\/centar\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13911","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.knap.hr\/centar\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.knap.hr\/centar\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.knap.hr\/centar\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.knap.hr\/centar\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13911"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/www.knap.hr\/centar\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13911\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13924,"href":"https:\/\/www.knap.hr\/centar\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13911\/revisions\/13924"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.knap.hr\/centar\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13913"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.knap.hr\/centar\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13911"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.knap.hr\/centar\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13911"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.knap.hr\/centar\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13911"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}